parallax background

Dario Sepúlvada

Maxima
Met Maxima op reis
oktober 26, 2017
Lago Nahuel Huapi
Tien seizoenen in een dag
november 12, 2017
 

Een lokale geitenboer

 

In zijn 'tuin' staat het paard geduldig op hem te wachten en de honden blaffen wild dat er onbekenden het perk betreden. Gaucho Dario Sepúlveda ontvangt ons alsof het hem niet onbekend is fietsers te woord te staan. Hij woont in alle afgelegendheid wel pal langs de touristische ruta 40, de route 66 van Argentinië, die langs de Andes het hele land door kruist. Hij en zijn broer zijn de jongste uit een familie van tien en zijn als enigen achtergebleven om voor het ouderlijk huis te zorgen. Met drie huisjes vormen zij de enige nederzetting in een afstand van 50 km van de dichtstbijzijnde civilisatie. Zijn vrouw staat op het punt van bevalling en is met hun twee dochters al enkele dagen in de stad, om dicht bij hulp te zijn.

Een zware patagonische storm raakt deze dagen Dario zijn heuvels en de ervaring van gisteren leert ons dat de tent wordt weg getrokken uit het losse zand. We zetten de tent in zijn zelf gebouwde garage en komen verwaaid binnen voor een warme maté. Het huis is ongewoon simpel en ordelijk ingericht. Niets dat hier staat is te veel en alles kent zijn plaats. De maté word met elegantie ingeschonken en het metalen rietje krijgt met een poetsdoekje nauwkeurig een poetsbeurt na elke ronde. Electriciteit heeft hij niet, dus een koelkast, telefoon of wasmachine is er niet. Sinds enkele jaren heeft hij een zonnenpaneel dat net volstaat voor het licht.

Als wij hem vertellen dat de veranderingen ook ons treffen zegt hij verwonderd dat 'klimaat verandering dus op mondiale schaal plaatsvindt'.

 

Dario verteld over zijn eenvoudig, moeilijke maar tevreden levensomstandigheden en hij luistert hoe wij vertellen over 'de wereld'. Elke ochtend zoekt hij in de bergkam naar zijn vrije geiten om te controleren of alles in orde is. Oktober is de maand waarin hij geld moet verdienen voor de rest van het jaar. De geiten bevallen een keer per jaar en na twee maanden worden de kleintjes opgehaald voor de slacht, zijn kost. In een goed jaar verdiend hij 30 euro op elk van zijn 300 geitjes. In een slecht jaar verdiend hij niets. Vroeger verkochten ze nog vellen, maar tegenwoordig moet niemand dat meer hebben. Hij zegt dat het klimaat extreem is veranderd door de jaren. Vroeger lagen er ’s winters nog lagen met sneeuw die het hele jaar voor groen zorgde, nu sneeuwt het eens in de paar jaar en moeten ze hoog de bergen in om vers gras voor de geiten en paarden te vinden. Als wij hem vertellen dat de veranderingen ook ons treffen zegt hij verwonderd dat 'klimaat verandering dus op mondiale schaal plaatsvindt'. Verbaasd vraagt hij naar onze open grensen en probeert hij zich in te beelden hoe wij kunnen leven in zo een klein land als Nederland of Belgie.

Als hij omsingeld door zijn honden met zijn benen gekruisd en handen in zijn broek tegen de muur leunt, bekruipt ons een warm gevoel van uniekheid. Wat een plaatje deze autentiek gekleden man, deze sympathieke gaucho. Wat een cultuur in deze nog bestaande werkelijke wereld, wat mooi dat wij daar onderdeel van mogen zijn en wat bijzonder om van zo dichtbij de glimlach achter deze basische levenstijl zien.

2 Comments

  1. ELLEN zegt:

    Leven in eenvoud is voor jullie het avontuur, voor anderen helaas al te vaak bittere noodzaak zonder keuze.

  2. Zoë zegt:

    Hi mama, hier een test reactie, vanuit de nieuwsbrief. Het werkt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

WeLeaf voor pop up

Volg onze reis!

 

 

Wil jij ook over onze nieuwe verhalen, avonturen en duurzame projecten lezen? Laat dan hier je email achter en ontvang zo nu en dan een nieuwe update!

 

Gelukt! Je krijgt binnenkort de eerste nieuwsbrief in jouw mail!