parallax background

White nights in St-Petersburg

juli 25, 2014
Motor-weekend-Ardennen-e1473876177692-750x750
Weekend on the road
april 21, 2015
 

St-Petersburg 22/07 – 24/07

 

Na een paar uur vliegen zijn we blij dat we veilig aan de grond staan. Met de ramp in Oekraine geeft vliegen toch een raar gevoel. Eenmaal aan de grond komt het echte vakantiebesef. Norse en strenge Russen die geen woord Engels spreken, zijn volledig zoals verwacht. Gelukkig beschrijft de reisgids dat Russen ook bijzonder open en vriendelijk kunnen zijn. Als de chauffeur ons voor een bordeauxrode, metalen deur zet, staan we verbaasd te kijken. Geen bordje hostel en alleen twee deurbellen. Al snel stopt er een Russchische schone die ons naar binnen helpt en de tijd neemt om ons rond te leiden in de stad terwijl ze eigenlijk dringend naar haar werk moet. Dit is dus ook Rusland!

’s Avonds krijgen we meer Russisch op ons bord. Een park waar je niet op het gras mag, niet mag fietsen, hardlopen, sporten en de hond uitlaten. Verder veel grote statige gebouwen en gelukkig veel Russcische schoonheden die bovendien heel modieus gekleed zijn. Genoeg kijkplezier voor Olivier ;). Terug bij de hostel staan we een kwartier aan de verkeerde deur te bellen, ons afvragend waar de huisvrouw van de hostel gebleven is. We merken pas dat we aan de verkeerde deur staan als we boven aan de trap geen deurbel van de hostel zien. Het communisisme is toch niet zo ver weg, alles lijkt hetzelfde.

 

De volgende dag merken we pas echt dat St-Petersburg een stad van de rijken is. Prachtige gebouwen, dure auto’s en de normale Westerse prijzen. Maar eenmaal buiten het historische centrum zien we een heel andere, grauwere stad. Leuk om daar de echt Russische stadsfeer op te snuiven. ’s Avonds willen we graag de stad verlicht zien. Daar is wel enig geduld voor nodig want St-Petersburg ligt net iets hoger dan Stockholm zodat het pas na 12u donker wordt. Het bekendste festival hier is de White Nights als eind juni de zon een paar dagen niet onder gaat.

Wachtend op de zonsondergang zoeken we een plekje om te sporten, Zoe haar workout ter voorbereiding van het rugbyseizoen. We botsen op Andrei, bewaker bij de universiteit die tot onze verbazing Engels spreekt. Slechts de tweede Rus die we zo ontmoeten. Andrei, of Andrew zoals hij zichzelf noemt is gek op de Beatles, de Engelse taal en begrijpt maar niet dat wij Russisch een moeilijke taal vinden. Hij wordt zelfs emotioneel als we een paar woorden Russcisch spreken. En ohja…’s nachts is St-Petersburg nog mooier dan overdag!

Een hoogtepunt van St-Petersburg is de Hermitage, bekend om zijn grote collectie kunst en rijke architectuur. De voorkom-een-lange-rij-tickets waren in Nederland al besteld, maar niet afgedrukt. We vestigen onze hoop op de huisvrouw van de hostel die een printer heeft, maar geen woord Engels spreekt. Veel vertalingstelefoontjes verder hadden we onze tickets. Uiteindelijk waren we sneller geweest zonder de sneltickets, maar het was de ervaring waard. De Hermitage is inderdaad een prachtig gebouw met stuk voor stuk mooie zalen. De kunst boeit ons minder, maar we kunnen in ieder geval Da Vinci’s Madonna en het kind van het lijstje meesterwerken afstrepen.

Andrei, of Andrew zoals hij zichzelf noemt is gek op de Beatles, de Engelse taal en begrijpt maar niet dat wij Russisch een moeilijke taal vinden.

 

’s Middags nestelen we ons met onze vermoeide voeten in het parkje bij de St-Isaacskathedraal waar we vergezeld worden door een drietal schepen van de Russische marine. We nemen de tijd want pas ’s avonds om 12u vertrekt de slaaptrein naar Moskou. We eten nog wat op een pleintje buiten het centrum en gaan daarna de rugzakken ophalen. Het reizigersgevoel bevliegt ons! Op het treinstation zijn wederom alle wegwijzers in het Russisch en is er niemand die ons te woord kan staan. Het kost ons een uur voordat we zeker zijn dat we in de juiste trein stappen, maar wat een plaatje! Op de achtergrond de luide, volle klanken van Tsjaichovski terwijl langs de ellelange trein bij iedere wagon een provodnitsa staat opgesteld. De kledij, witte handschoentjes, een hoed en de bijpassende strenge kop laten zien who’s in charge!

The life on the rails voelt nu al fantastisch! Daar komen we vast uitgebreid op terug bij een van de volgende blogs. Eerst Moskou voordat de echte trip begint!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

WeLeaf voor pop up

Volg onze reis!

 

 

Wil jij ook over onze nieuwe verhalen, avonturen en duurzame projecten lezen? Laat dan hier je email achter en ontvang zo nu en dan een nieuwe update!

 

Gelukt! Je krijgt binnenkort de eerste nieuwsbrief in jouw mail!